Shloka 17
उद्योगपर्व अध्याय १३३ — संजये मातृउपदेशः
Udyoga Parva Adhyaya 133 — A Mother’s Counsel to Saṃjaya
दासकर्मकरान् भृत्यानाचार्यतत््विक्ृपुरोहितान् । अवृत्त्यास्मान् प्रजहतो दृष्टवा कि जीवितेन ते
dāsakarmakarān bhṛtyān ācārya-tatvik-ṛpurohitān | avṛttyāsmān prajahato dṛṣṭvā kiṃ jīvitena te
သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို—ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျွန်များ၊ အလုပ်သမားများ၊ မှီခိုသူများ၊ ဆရာအာချာရျ၊ ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သော ရိတ்வစ်နှင့် အိမ်ထောင်ပုရောဟိတ်တို့ကို—အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမရှိအောင် ထားပြီး စွန့်ပစ်သွားသည်ကို မြင်ရလျှင်၊ သင့်အတွက် အသက်ရှင်ခြင်းသည် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။
पुत्र उवाच
Educational Q&A
One must not forsake those who depend on one’s protection—servants, workers, retainers, teachers, and priests—especially by cutting off their livelihood; such abandonment is portrayed as a grave lapse of dharma.
A son confronts an elder (addressed as 'you') with a sharp reproach: by abandoning the household’s dependents and religious functionaries and leaving them without sustenance, the elder makes his own life ethically meaningless.