Shloka 6
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
लोकपाला भुजेष्वासन्नग्निरास्यादजायत । आदित्याश्रैव साध्याक्ष वसवो<थाश्विनावपि
lokapālā bhujēṣv āsann agnir āsyād ajāyata | ādityāś caiva sādhyāś ca vasavo 'thāśvināv api |
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– လောကကိုစောင့်ရှောက်သော နတ်ဘုရားတို့သည် ထိုသူ၏ လက်မောင်းများပေါ်၌ တည်ရှိကြပြီး၊ ပါးစပ်မှ မီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ အာဒိတျယများ၊ သာဓျယများ၊ ဝသုများနှင့် အရှွင်နှစ်ပါးတို့လည်း ပေါ်ထွန်းလာကြသည်—ဤသည်မှာ အာကာသစကြဝဠာ၏ အင်အားများအားလုံး တစ်ရုပ်တည်းအတွင်း စုဝေးသည့် သာသနာတော်ဆန်သော ထင်ရှားပြသမှုဖြစ်၍၊ လာမည့်ပဋိပက္ခကို လူ့အလိုဆန္ဒသာမက စကြဝဠာတစ်လွှား၏ ဓမ္မစံနှုန်းဖြင့် တိုင်းတာနေကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames the unfolding events within a cosmic moral order: when divine classes and world-guardians are shown as present in a single form, it implies that dharma—not personal power—stands as the ultimate measure, and that the impending war is under universal scrutiny.
A vision of overwhelming, divine presence is described: the Lokapālas are said to be on the arms, fire issues from the mouth, and major celestial groups (Ādityas, Sādhyas, Vasus, Aśvins) appear—depicting a superhuman form in which many gods are revealed as constituents or attendants.