Shloka 16
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
तद् दृष्टवा महदाश्चर्य माधवस्य सभातले । देवदुन्दुभयो नेदु: पुष्पवर्ष पपात च
tad dṛṣṭvā mahad āścaryaṃ mādhavasya sabhātale | devadundubhayo neduḥ puṣpavarṣaṃ papāta ca ||
မဓဝ၏ အလွန်အံ့ဩဖွယ် ထင်ရှားပေါ်လွင်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မင်းတော်စည်းဝေးခန်းမ၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မြင်တွေ့သည့်အခါ၊ နတ်တို့၏ ဒုန္ဒုဘိတီးသံများ မြည်ဟည်းလာပြီး အပေါ်မှ ပန်းမိုးကျလာ하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that when dharma is embodied by a righteous, divinely aligned presence, the cosmos itself is portrayed as responding with auspicious signs—suggesting that moral truth is not only a social construct but also has a higher, sacred dimension.
In the assembly hall, observers behold Kṛṣṇa’s extraordinary, wondrous form; immediately, divine drums resound and flowers rain down, signaling amazement and celestial endorsement of what has been revealed.