Shloka 11
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
अदृश्यन्तोद्यतान्येव सर्वप्रहरणानि च । नानाबाहुषु कृष्णस्य दीप्यमानानि सर्वश:
adṛśyantodyatāny eva sarvapraharaṇāni ca | nānābāhuṣu kṛṣṇasya dīpyamānāni sarvaśaḥ || śaṅkhaṃ cakraṃ gadāṃ śaktiṃ śārṅgadhanur halaṃ tathā | nandaka-nāmakaṃ khaḍgaṃ—ete ūrdhvam udyatāḥ sarvāyudhāni śrīkṛṣṇasya bahuṣu bāhuṣu dīpyamānāni dṛśyante sma ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်— ကရုရှ္ဏ၏ လက်များစွာပေါ်တွင် အမြှောက်တင်ထားပြီးသား လက်နက်အမျိုးမျိုးတို့သည် အရပ်ရပ်၌ တောက်ပလင်းလက်လျက် မြင်ရ၏— သင်္ခ, စက္ကရ, ဂဒါ, သက္တိ (လှံ), ရှာရင်္ဂ သံတော်, လယ်ထွန် (ဟလ), နှင့် နန္ဒက အမည်ရှိ ဓား။ ထိုမြင်ကွင်းသည် စစ်အင်အားသာမက ဘုရားသဘောကာကွယ်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ဂုဏ်ကိုလည်း ကြေညာသည်— အင်အားရှိသော်လည်း ၎င်းသည် မရမ်းကားသော အကြမ်းဖက်မှုမဟုတ်ဘဲ ဓမ္မကို ကာကွယ်ရန် သတိပေးခြင်းနှင့် အကာအကွယ်အဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames divine power as aligned with dharma: the display of irresistible weaponry is not glorification of aggression but an ethical warning—dharma is protected, and adharma is checked by a higher order.
Vaiśampāyana describes a vision of Kṛṣṇa with many arms, each bearing radiant weapons (conch, discus, mace, spear, Śārṅga bow, plough, and Nandaka sword), emphasizing a theophanic display meant to inspire awe and restraint in the unfolding conflict.