Shloka 5
उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
वयमेव हृषीकेशं निगृह्लीम बलादिव । प्रसहा पुरुषव्याप्रमिन्द्रो वैरोचनिं यथा
vayam eva hṛṣīkeśaṃ nigṛhṇīma balād iva | prasahā puruṣavyāpram indro vairocanim yathā ||
«ငါတို့ကပဲ ဟೃಷီကေရှကို အင်အားဖြင့် ဖမ်းချုပ်ကြစို့။ လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်တတ်သော ကృష్ణသည် ဓೃತရာष္ဋ္ရ မင်းနှင့် ဘီष္မတို့နှင့် ပေါင်း၍ ငါတို့ကို ထောင်ချမီ၊ လူတို့အနက် ခြင်္သေ့တော်ကို အနိုင်ယူကာ အကျဉ်းချုပ်ကြစို့—အင်ဒြာက ဝိရောစန၏သား ဘလိကို ချည်နှောင်ခဲ့သကဲ့သို့» ဟု။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical inversion: instead of honoring a messenger and seeking peace, the speakers propose forcibly capturing Kṛṣṇa out of fear and political calculation. It underscores how adharma can arise from anxiety and expediency, and how mythic precedents (Indra binding Bali) may be invoked to justify coercive acts.
In the Udyoga Parva’s pre-war negotiations, a faction proposes preemptively seizing Kṛṣṇa (Hṛṣīkeśa) by force, fearing he may act swiftly with Dhṛtarāṣṭra and Bhīṣma to have them detained. They compare their intended act to Indra’s binding of Bali, using that famous episode as an analogy for overpowering a formidable opponent.