Shloka 21
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
रोचते ते पितुस्तात पाण्डवैः सह संगम: । सामात्यस्य कुरुश्रेष्ठ तत् तुभ्यं तात रोचताम्
rocate te pituḥ tāta pāṇḍavaiḥ saha saṅgamaḥ | sāmātyasya kuruśreṣṭha tat tubhyaṃ tāta rocatām ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြော၏— «ချစ်သောသားရေ၊ မင်း၏အဖသည် မင်းကြီးမင်းတိုင်များနှင့်အတူ ပाण्डဝတို့နှင့် သဘောတူညီ၍ ပေါင်းစည်းခြင်းကို သင့်လျော်သည်ဟု ထင်မြင်၏။ အို ကုရုတို့အနက် အကောင်းဆုံးသူ၊ ဤအရာသည် သင်အတွက်လည်း နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်ပါစေ၊ သားရေ»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse commends reconciliation over escalation: a ruler (with his ministers) should seek union/settlement with rightful kin when it appears ethically sound, valuing counsel and peace as dharmic alternatives to destructive conflict.
Vaiśaṃpāyana reports a piece of advice addressed to a Kuru prince: he is urged to approve a policy in which his father, along with his ministers, makes a rapprochement with the Pāṇḍavas—signaling a push toward settlement in the tense pre-war negotiations.