Shloka 21
अध्याय १२२ — कृष्णस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛṣṇa’s Ethical Counsel to Duryodhana
तस्मात् त्वमपि गान्धारे मान क्रोधं च वर्जय । संधत्स्व पाण्डवैर्वीर संरम्भं त्यज पार्थिव
tasmāt tvam api gāndhāre māna-krodhaṃ ca varjaya | sandhatsva pāṇḍavair vīra saṃrambhaṃ tyaja pārthiva ||
ထို့ကြောင့် အို ဂန္ဓာရီ၊ မာနနှင့် ဒေါသကိုလည်း စွန့်လွှတ်လော့။ အို သူရဲကောင်းမင်းကြီး၊ ပाण्डဝတို့နှင့် သဘောတူညီ၍ ငြိမ်းချမ်းရေး ချုပ်ဆိုလော့; အကြမ်းဖက်သည့် အလျင်အမြန် ရူးသွပ်မှုကို စွန့်ပစ်လော့။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches self-restraint as a prerequisite for righteous political action: abandon māna (pride) and krodha (anger), and give up saṃrambha (rash aggression). Only then can reconciliation (sandhi) with the Pāṇḍavas be pursued, preventing adharma-driven war.
Nārada is delivering admonitory counsel in the Udyoga Parva’s pre-war context, urging the Kuru side—addressing Gandhārī and the king—to drop hostile passions and to seek peace with the Pāṇḍavas rather than escalating toward conflict.