Shloka 10
ययातिदौहित्रपुण्यसमुच्चयः | Yayāti and the Grandsons’ Consolidation of Merit
प्रतर्दनो वसुमना: शिबिरौशीनरोडष्टक:
pratardano vasumanāḥ śibirauśīnarodaṣṭakaḥ
နာရဒက ပြောသည်—«ဤသူတို့မှာ ပရတရဒန၊ ဝသုမာန၊ ရှိဘိ၊ အော်ရှီနရ နှင့် ဒဿ္ဌက တို့ဖြစ်သည်»။ ဤကဲ့သို့ စာရင်းသဘောဖြင့် အမည်များကို ခေါ်ဆိုရာတွင် နာရဒသည် သဒ္ဓါတရားနှင့် တရားမျှတသော အုပ်ချုပ်မှု၊ မင်းတို့က ထိန်းသိမ်းရမည့် ကျင့်ဝတ်အယူအဆတို့နှင့် ဆက်နွယ်သည့် မင်းကောင်းမင်းမြတ်တို့ကို ဥပမာအဖြစ် ထုတ်ဖော်ကာ ဥဒ္ယောဂပရဝ၏ နိုင်ငံရေးတင်းမာမှုများအတွက် သီလတရားဆိုင်ရာ နောက်ခံကို တည်ဆောက်ပေးသည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
By naming renowned kings—especially figures like Śibi associated with self-sacrifice—Narada foregrounds ideals of dharma in rulership: generosity, protection of subjects, and moral excellence as the standard against which present political actors are implicitly measured.
Narada is listing notable royal figures in a sequence, functioning like a brief roll-call of exemplary kings/lineages. The verse contributes to a larger contextual framing in Udyoga Parva, where ethical models and precedents are recalled amid preparations and negotiations surrounding the impending conflict.