Shloka 9
नारदकथितं माधव्याः तपश्चर्या–ययातेः स्वर्गविचारः | Nārada on Mādhavī’s Asceticism and the Scrutiny of Yayāti in Heaven
एवं न शक्यमप्राप्य॑ प्राप्तुंगालव करहिचित् । इमामश्वशताभ्यां वै द्वाभ्यां तस्मै निवेदय
evaṁ na śakyam aprāpya prāptuṁ gālava karhicit | imām aśvaśatābhyāṁ vai dvābhyāṁ tasmai nivedaya ||
နာရဒက ပြော၏— «အို ဂါလဝ၊ မရနိုင်သောအရာကို မရနိုင်ပဲ—ဘယ်တော့မှ မရနိုင်။ ဤပြည်တွင် ဤမြင်းခြောက်ရာကောင်အပြင် အခြားမြင်းများ မတွေ့နိုင်သဖြင့် ကျန်သည့် နှစ်ရာကောင်ကို ဘယ်နေရာမှ မရှာဖွေနိုင်။ ထို့ကြောင့် ငါ၏အကြံမှာ—ကျန်နှစ်ရာမြင်းအစား ဤကညာကိုယ်တိုင်ကို ဗိශ්ဝာမိတ္တရ မုနိထံ ဆက်ကပ်လော့။ အို ဓမ္မတော်ကိုလိုက်နာသူ၊ ဤမြင်းခြောက်ရာနှင့်အတူ သူ၏အမှုတော်၌ ဤကညာကို ပေးအပ်လော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် သင်၏စိုးရိမ်ပူပန်မှု ပျောက်ကင်း၍ သင်၏ကတိတာဝန်ကို ပြည့်စုံစေမည်»
नारद उवाच
Educational Q&A
Nārada emphasizes realism within dharma: what is truly unattainable should not be pursued endlessly. Ethical action includes choosing a feasible, duty-aligned solution that fulfills one’s obligation (here, completing the required offering to the guru) and relieves needless anxiety.
Gālava is trying to complete a required number of horses for Viśvāmitra. Nārada explains that only six hundred are obtainable in that region and advises that the remaining value be made up by offering the maiden along with the horses, thereby completing the obligation.