Shloka 16
Nahuṣa Abhiṣeka and the Crisis of Restraint (नहुषाभिषेकः—दमभ्रंशः)
मारुत: सुरभिववाति मनोज्ञ: सुखशीतल: । एवं च क्रीडतस्तस्य नहुषस्य दुरात्मन:
mārutaḥ surabhivavāti manojñaḥ sukhaśītalaḥ | evaṃ ca krīḍatas tasya nahuṣasya durātmanāḥ
မွှေးရနံ့ပါသော လေညင်းတစ်စင်းက တိုက်ခတ်နေသည်—နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်း၍ နူးညံ့အေးမြ၍ စိတ်ကို သက်သာစေသည်။ ထိုသို့ သက်တောင့်သက်သာအတွင်း၌ပင် မကောင်းသောစိတ်ရှိသည့် နဟုရှသည် ကစားပျော်ရွှင်နေစဉ်…
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical contrast between pleasant external circumstances and a corrupted inner disposition: comfort and beauty do not justify unrighteous conduct, and indulgence without dharma tends toward downfall.
Śalya describes the setting around Nahusha: a sweet, cool, fragrant breeze accompanies Nahusha’s carefree enjoyment, serving as narrative atmosphere while emphasizing that Nahusha—despite such pleasant surroundings—is characterized as durātman (wicked-minded).