Shloka 206
Adhyāya 108: Paścima-dik—Varuṇa’s Realm, Sunset Cosmology, and Sacred-Geographic Markers
Suparṇa–Gālava संवाद
अभेद्यं भास्करेणापि स्वयं वा कृष्णवर्त्मना । मृत्युके पश्चात् इस दिशामें जानेवाले प्राणीको ऐसे घोर अन्धकारका सामना करना पड़ता है, जो साक्षात् अग्नि एवं सूर्यके लिये भी अभेद्य है
abhedyaṁ bhāskareṇāpi svayaṁ vā kṛṣṇavartmanā | mṛtyuke paścāt asyāṁ diśiṁ jānevāle prāṇīko aise ghora andhakārakā sāmnā karnā paṛtā hai, jo sākṣāt agni evaṁ sūryake liye bhī abhedya hai
ယုပဏ္ဏက ပြောသည်— «သေပြီးနောက် ဤဘက်သို့ သွားရသော သတ္တဝါသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်။ ထိုအမှောင်သည် မီးနှင့် နေတောင်မှ ထိုးဖောက်မရအောင် ထူထပ်လှသည်။ ထိုနေရာတွင် သာမန်အလင်းနှင့် လမ်းညွှန်မှုတို့သည် အားမရတော့ဘဲ၊ ဝိညာဉ်၏ မရဏနောက်ခရီးသည် မိမိ၏ ကံနှင့် ရွေးချယ်မှုတို့ကြောင့် သတ်မှတ်ခံရသည်ဟု သတိပေးနေသည်»။
युपर्ण उवाच