Shloka 10
Adhyāya 108: Paścima-dik—Varuṇa’s Realm, Sunset Cosmology, and Sacred-Geographic Markers
Suparṇa–Gālava संवाद
अत्र सामानि गाथाभि: श्र॒ुत्वा गीतानि रैवत: । गतदारो गतामात्यो गतराज्यो वनं गत:
atra sāmāni gāthābhiḥ śrutvā gītāni raivataḥ | gatadāro gatāmātyo gatarājyo vanaṃ gataḥ ||
ဤနေရာ၌ ရှေးဟောင်းအကြောင်းတစ်ပုဒ်ရှိ၏။ ရာဇာ ရဲဝတသည် ဂါထာပုံစံဖြင့် သီဆိုသော သာမန်သီချင်းများကို နားထောင်ရင်း အလွန်အမင်း အလွတ်လပ်စိတ် (ဝိရာဂ) ဖြစ်ပေါ်လာ၍ မယား၊ အမတ်များနှင့် နိုင်ငံတော်ကို စွန့်ခွာကာ တောသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse presents renunciation born of deep listening and contemplation: sacred song (Sāman) can awaken dispassion, leading one to value inner freedom over attachments to spouse, political counsel, and royal power.
Yuparṇa cites an earlier example: King Raivata, after hearing Sāman-hymns rendered as gāthās, relinquishes his household and political establishment and goes to the forest, illustrating a precedent of withdrawal from worldly rule.