Shloka 27
Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
भगवल्लॉकसारस्य सदृशेन वपुष्मता । भुजेन स्वैरमुक्तेन निष्पिष्टोडस्मि महीतले
bhagaval lokasārasya sadṛśena vapuṣmatā | bhujena svairamuktena niṣpiṣṭo ’smi mahītale ||
ကဏ္ဝက ပြောသည်– «အို ဘုရားသခင်မြတ်စွာ! လောက၏အနှစ်သာရနှင့်တော်တော်တန်တန် ကိုယ်ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော သင်၏လက်မောင်းသည် အလွယ်တကူပင် ငါ့အပေါ်တင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ငါကို ဖိနှိပ်ကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျစေခဲ့၏»။
कण्व उवाच
Educational Q&A
The verse highlights humility before a higher moral-spiritual authority: true power (symbolized by the Lord’s arm) overwhelms ego, and the proper response is reverent recognition rather than resistance or pride.
Kaṇva addresses a revered ‘Bhagavān’ and describes being physically overpowered—‘crushed’ and brought to the ground—by the effortless placement of the Lord’s arm, emphasizing the disparity between human frailty and divine potency.