Shloka 22
Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
ततः स भगवांस्तस्य स्कन््धे बाहुं समासजत् । निपपात स भारार्तों विह्नलो नष्टचेतन:
tataḥ sa bhagavāṁs tasya skandhe bāhuṁ samāsajat | nipapāta sa bhārārto vihvalo naṣṭacetanaḥ ||
ထို့နောက် ဘုရားသခင်တော် (ဗိဿနု) သည် ဂရုဍ၏ ပခုံးပေါ်သို့ မိမိလက်တော်ကို တင်တော်မူ၏။ ထိုအလေးချိန်ကြောင့် ဂရုဍသည် ဝန်ပိ၍ စိတ်လှုပ်ရှားကာ တုန်လှုပ်သွားပြီး လဲကျသွားသည်၊ သတိလည်း ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် ဘုရားသခင်၏ မတိုင်းတာနိုင်သော မဟိမနှင့် အင်အားကြီးသူတောင် အင်အားထက်မြင့်သော အာဏာရှေ့တွင် နှိမ့်ချရမည်ကို ဖော်ပြသည်။
कण्व उवाच
Educational Q&A
Even extraordinary strength has limits before the Divine; true devotion includes humility and recognition that spiritual reality is not measured by physical power.
After speaking, the Lord places His arm on Garuḍa’s shoulder; the divine weight overwhelms Garuḍa, who collapses and becomes nearly unconscious.