Shloka 6
Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
सर्वे च शूरा: पितृभि: समाना वीर्येण रूपेण बलेन चैव । उपाविशन् द्रौपदेया: कुमारा: सुवर्णचित्रेषु वरासनेषु
sarve ca śūrāḥ pitṛbhiḥ samānā vīryeṇa rūpeṇa balena caiva | upāviśan draupadeyāḥ kumārāḥ suvarṇacitreṣu varāsaneṣu ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်— ဒြော်ပဒီ၏ သားတော်မင်းသားတို့သည် အားလုံးသူရဲကောင်းများဖြစ်၍ သတ္တိ၊ ရုပ်ရည်၊ အင်အားတို့၌ မိဘပဏ္ဍဝတို့နှင့် တူညီကြ၏။ ရွှေဖြင့်အလှဆင်ထားသော အလွန်လှပသည့် ရာဇပလ္လင်များပေါ်တွင် ထိုင်ရာယူကြသဖြင့် စည်းကမ်းတကျ တပ်မက်သကဲ့သို့ တိုက်ပွဲမတိုင်မီ အလေးအနက် ဆွေးနွေးရန်သင့်တော်သော ရာဇသဘင်မြင်ကွင်းတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ideal of inherited and cultivated kṣatriya excellence: courage, strength, and dignified conduct in a royal assembly. It also highlights continuity of duty and character across generations—sons reflecting the virtues of their fathers.
Vaiśampāyana describes Draupadī’s sons taking their seats on ornate, gold-adorned thrones. Their appearance and demeanor are presented as worthy of their lineage, setting a solemn, martial tone for the political deliberations of the Udyoga Parva.