Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
समाददे वाक्यमथाग्रजो<5स्य सम्पूज्य वाक्यं तदतीव राजन्
samādade vākyam athāgrajo 'sya sampūjya vākyam tad atīva rājan | rājan bhagavān śrīkṛṣṇaka dharma-artha-yuktaṃ madhuraṃ ca ubhaya-pakṣayoḥ samānarūpataḥ hitakaraṃ vacanaṃ śrutvā tasya jyeṣṭha-bhrātā balarāmaḥ tasya bhāṣaṇasya bhūri-bhūri praśaṃsāṃ kṛtvā svam vaktavyam ārabhata ||
ထို့နောက် အကိုကြီးသည် ထိုမိန့်ခွန်းကို ဂုဏ်ပြုကာ အလွန်ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ မိမိ၏စကားကို စတင်ပြောကြားလေ၏။ အကြောင်းမူကား သမ္မာဓမ္မနှင့် နိုင်ငံရေးအကျိုးအမြတ်ကိုလည်း ထောက်ထားသည့်၊ အသံအနုမြူနုမြူဖြစ်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် မျှတစွာ အကျိုးပြုသော ဘဂဝန် သရီကృష్ణ၏စကားကို ကြားသော်၊ ဘလရာမသည် ထိုမိန့်ခွန်းကို ထပ်တလဲလဲ ချီးမွမ်းကာ ထို့နောက် မိမိ၏အဆိုကို စတင်လေ၏။
श्रीकृष्ण उवाच
Ideal counsel should unite dharma (moral right) with artha (practical governance), be gentle in expression, and aim at the welfare of all parties rather than partisan gain.
After Krishna delivers a balanced, welfare-oriented speech, his elder brother Balarama respectfully praises it repeatedly and then begins to present his own viewpoint.