Shloka 16
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
शृगालगृभ्रकाकोला: सदस्यास्तत्र पत्रिण: | आज्यशेषं पिबन्त्येते हवि: प्राश्नन्ति चाध्वरे
śṛgāla-gṛdhra-kākolāḥ sadasyās tatra patriṇaḥ | ājya-śeṣaṃ pibanty ete haviḥ prāśnanti cādhvare ||
အမ္ဗရီရှက ဆိုသည်— «အဲဒီမှာ မြေခွေး၊ လင်းတ၊ ကျီးကန်းနှင့် အသားစားငှက်များကို ထိုယဇ္ဉ၏ ‘အဖွဲ့ဝင်’ များဟု ရေတွက်ကြသည်။ သူတို့သည် အာဇျအကျန်—သွေး—ကို သောက်ကြပြီး၊ ထိုယဇ္ဉ၌ ပူဇော်ထားသော ဟဝိသ်—အသား—ကို စားကြသည်»။
अम्बरीष उवाच
Educational Q&A
A ritual that becomes entangled with violence and impure consumption is condemned as a distortion of dharma. The verse uses stark imagery—scavengers as ‘ritual members’—to show that unethical sacrifice attracts base forces rather than sanctity.
Ambarīṣa is describing a sacrifice in which the leftovers (ghee/offerings) are consumed by jackals, vultures, crows, and other flesh-eating birds, implying the rite has degenerated into something akin to a slaughter-feast rather than a purifying yajña.