Shloka 37
Mantri-Parīkṣā — Testing Ministers, Securing Counsel, and Ethical Criteria for Advisers (अध्याय ८४)
अविद्वानशुचि: स्तब्ध: शत्रुसेवी विकत्थन: । असुदहृत् क्रोधनो लुब्धो न मन्त्र श्रोतुमहति
avidvān aśuciḥ stabdhaḥ śatrusevī vikatthanaḥ | asūdahṛt krodhano lubdho na mantraṃ śrotum arhati ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်– မသိနားမလည်သူ၊ မသန့်ရှင်းသူ၊ တင်းမာခိုင်မာသူ၊ ရန်သူကို ဝန်ဆောင်သူ၊ အပြောအဆိုအလွန်အကျွံ ဂုဏ်ဖော်သူ၊ မကောင်းစိတ်ရှိသူ၊ ဒေါသလျင်မြန်သူ၊ လောဘကြီးသူ– ထိုသူသည် အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ရန် မသင့်တော်။ သင်ကြားမှုသည် သန့်ရှင်းမှု၊ နှိမ့်ချမှု၊ သစ္စာတည်ကြည်မှုနှင့် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှုဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော စိတ်တွင်သာ အကျိုးပွားသည်။ မဟုတ်လျှင် အကြံဉာဏ်သည် အလဟဿဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်အတွက်တောင် ပြောင်းလဲအသုံးချခံရနိုင်သည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Counsel should be given only to a receptive and ethically disciplined person; ignorance, impurity, arrogance, disloyalty, boastfulness, malice, anger, and greed make one unfit to hear and properly use advice.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and governance; here he lists character-faults that disqualify a person from receiving confidential counsel, emphasizing prudence in advising and choosing recipients of instruction.