Shloka 4
ऋत्विग्धर्मः, दक्षिणा-न्यायः, तपसः परमार्थः
Ritvij-Dharma, the Norm of Dakṣiṇā, and the Higher Meaning of Tapas
अनुशंसा: सत्यवाक्या अकुसीदा अथर्जव: । अद्रोहो5नभिमानश्च ह्ीस्तितिक्षा दम: शम:
anuśaṃsāḥ satyavākyā akusīdā athārjavaḥ | adroho 'nabhimānaś ca hrīs titikṣā damaḥ śamaḥ ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်– «ချီးမွမ်းထိုက်သော သီလဂုဏ်တို့မှာ– အမှန်ကို ပြောခြင်း၊ အတိုးစားခြင်းနှင့် အမြတ်ထုတ်အကျိုးရှာခြင်းမှ ကင်းခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ မကောင်းကြံမူမရှိခြင်း၊ မာနမရှိခြင်း၊ အရှက်သိက္ခာနှင့် သမာဓိတရားကြောင့် ကိုယ်ကိုထိန်းခြင်း၊ သည်းခံခြင်း၊ အာရုံအင်္ဂါတို့ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ နှင့် အတွင်းစိတ်ငြိမ်းချမ်းခြင်း»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma enumerates a cluster of dharmic virtues—truthful speech, economic fairness (no usury), straightforward conduct, non-malice, humility, modest moral restraint, patience, sensory discipline, and inner peace—as marks of a well-formed ethical character.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising on righteous conduct by listing specific qualities that deserve praise and should be cultivated.