Shloka 14
धन-राजधर्म संवादः
Discourse on Wealth and Royal Duty
अभिशस्तं प्रपश्यन्ति दरिद्रं पार्श्वतः स्थितम् दरिद्रं पातकं लोके न तच्छ॑सितुमरहति
arjuna uvāca | abhiśastaṃ prapaśyanti daridraṃ pārśvataḥ sthitam | daridraṃ pātakaṃ loke na tac chaṃsitum arhati ||
အာర్జုနက ပြောသည်– «ဆင်းရဲသူတစ်ယောက် အနားမှာ ရပ်နေလျှင် လူတွေက သူ့ကို အပြစ်တင်ခံရသူ၊ အရှက်ကွဲသူလို ကြည့်ကြသည်။ ဤလောက၌ ဆင်းရဲခြင်းကို အပြစ်တစ်ရပ်လို သဘောထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် ဆင်းရဲခြင်းကို မချီးမွမ်းပါနှင့်»။
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how society often treats poverty as a moral stain, equating material deprivation with blame and dishonor; it implicitly critiques this ethical failure and rejects romanticizing poverty when it results in humiliation and exclusion.
Arjuna responds to a discussion by stating that a poor person, even when merely standing nearby, is viewed with suspicion and contempt; therefore, Arjuna asks that poverty not be presented to him as something worthy of praise.