Shloka 27
राजधर्मः—प्रजापालनं दानयज्ञश्च
Royal Duty—Protection of Subjects, Generosity, and Sacrificial Discipline
समन्ततो विनियतो वहत्यस्खलितो हि यः । निर्दोष: कर्मवचनात् सिद्धि: कर्मण एव सा
samantato viniyato vahaty askhalito hi yaḥ | nirdoṣaḥ karmavacanāt siddhiḥ karmaṇa eva sā ||
ဘိဿမက ပြောသည်– ဘက်ပေါင်းစုံ၌ မိမိစိတ်နှင့် အင်္ဒြိယတို့ကို ထိန်းချုပ်ထား၍ မိမိအပေါ် တင်ထားသော တာဝန်ကို မလဲမကျ မတုန်မယိမ်း အမြဲတမ်း ခံထမ်းဆောင်ရွက်သူသည် အပြစ်မရောက်။ အကြောင်းမူကား သာသနာကျမ်းတို့သည် “လုပ်ရမည့် ကမ္မ” ကို အမိန့်ပြုထားသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းအတွက် အောင်မြင်မှုအမှန်သည် သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်ကမ္မကို ဆောင်ရွက်ခြင်းမှ ရသည်—တောဝင်နေထိုင်ခြင်းနှင့် တပသ်တည်းဖြင့် မဟုတ်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Self-mastery and steadfast performance of one’s assigned duty leads to blamelessness and success; for rulers especially, scripture validates accomplishment through responsible action rather than abandoning obligations for ascetic retreat.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma, Bhishma advises the listener that a king should not seek spiritual or moral ‘success’ by withdrawing to the forest; instead, he must govern and fulfill royal responsibilities with disciplined senses and unwavering resolve.