Purohita-Niyoga and the Brahma–Kṣatra Concord
Aila–Kaśyapa Saṃvāda
ब्रह्म वर्धयति क्षत्र क्षत्रतो ब्रह्म वर्धते । एवं राज्ञा विशेषण पूज्या वै ब्राह्म॒णा: सदा
kāśyapa uvāca | brahma vardhayati kṣatra kṣatrato brahma vardhate | evaṁ rājñā viśeṣeṇa pūjyā vai brāhmaṇāḥ sadā | (rājñaḥ sarvasya cānyasya svāmī rājapurohitaḥ |)
ကာရှျယပက ပြောသည်—ဗြာဟ္မဏ၏ ဗြဟ္မဓမ္မအာဏာသည် က္ଷတ္တရိယ၏ အင်အားကို တိုးပွားစေပြီး၊ က္ෂတ္တရိယ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ထောက်ပံ့မှုကြောင့်လည်း ဗြာဟ္မဏအဖွဲ့အစည်းသည် ထပ်မံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်သည် အထူးဂရုစိုက်၍ အမြဲတမ်း ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဂုဏ်ပြုရမည်။ အကြောင်းမူကား ရာဇပုရောဟိတ်သည် ဘုရင်ကို ညွှန်ကြားသော အုပ်ထိန်းသူဖြစ်ပြီး၊ ဘုရင်မှတစ်ဆင့် လူထုအပေါင်းကိုလည်း လမ်းညွှန်သူဖြစ်သည်။
कश्यप उवाच
Spiritual authority (brahma/brāhmaṇa) and royal power (kṣatra/kṣatriya) are mutually sustaining; therefore a king must consistently honor brāhmaṇas, recognizing the purohita’s guiding authority in maintaining righteous governance.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Kāśyapa states a principle of statecraft: the king’s strength depends on brahminical counsel and legitimacy, while brāhmaṇas flourish under kṣatriya protection; hence the king should especially revere brāhmaṇas and the royal priest.