Shloka 11
Kṣātra-Dharma, Daṇḍanīti, and Social Order
Indra–Māndhātṛ Dialogue
अत्र ते वर्तयिष्यामि धर्ममर्थविनिश्चयम् । निर्मयदि वर्तमाने दानवैकार्णवे पुरा
atra te vartayiṣyāmi dharmam arthaviniścayam | nirmadī vartamāne dānavākarṇave purā ||
ဤနေရာတွင် ငါသည် အဓမ္မနှင့် အကျိုးအမြတ် (artha) ၏ အဓိပ္ပါယ်မှန်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် ဓမ္မတရားဆန်သော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကို သင်အား ပြောပြမည်။ ရှေးကာလတုန်းက ကမ္ဘာလောကသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမနိုင် ဖြစ်လာ၍ ဒာနဝတို့၏ အဓမ္မပင်လယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေစဉ်၊ မှန်ကန်သော အကျင့်နှင့် မှန်ကန်သော အကျိုးကို ရှင်းလင်းစေရန် ဤသင်ခန်းစာကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma frames the coming story as a decisive clarification of how artha (practical welfare and aims) must be judged through dharma; when society becomes lawless, only dharma can rightly determine what counts as true benefit.
Bhīṣma announces that he will narrate an ancient dharmic history. He sets the scene as a time when the world had become unruly, metaphorically drowned in an ‘ocean of Dānava-nature,’ preparing the listener for a corrective moral exemplum.