Shloka 128
Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
तपसा भगवान् विष्णुराविवेश च भूमिपम् । देववन्नरदेवानां नमते यं जगन्नूपम्
tapasā bhagavān viṣṇur āviveśa ca bhūmipam | devavan naradevāṇāṁ namate yaṁ jagannṛpam | rājā pṛthukī tapasyāse prasanno ho bhagavān viṣṇunā svayam
ဘီရှ္မက ပြောသည်– တပသ (အာစတေရတီ) ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဘဂဝန် ဗိဿနုသည် ထိုမင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကိန်းဝပ်တော်မူ၏။ လူတို့အကြား နတ်တူမင်းများထဲတွင် ထိုမင်းရှင်ရှေ့၌ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးက နတ်တော်ရှေ့ကဲ့သို့ ခေါင်းညွှတ်လျက် ရိုသေကြ၏။ ထို့ကြောင့် တပသ၌ တည်ကြည်သော ပရိထုကီမင်းသည် ဗိဿနုဘုရား၏ တိုက်ရိုက်အနုဂ္ဂဟကို ရရှိခဲ့၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler’s true authority is grounded in dharma and self-discipline: sustained tapas can purify and empower a king so that divine grace supports his rule, making him worthy of universal respect.
Bhishma describes a king (Prithuki) whose austerities pleased Vishnu; as a sign of favor, Vishnu is said to ‘enter’ the king, and the world reveres him like a deity among rulers.