Shloka 27
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
सत्यवत्युवाच काममेवं भवेत् पौत्रो ममेह तव च प्रभो । शमात्मकमहं पुत्र॑ लभेयं जपतां वर
satyavaty uvāca kāmam evaṁ bhavet pautro mameha tava ca prabho | śamātmakam ahaṁ putraṁ labheyaṁ japatāṁ vara ||
သတ္တဝတီက ပြော၏— «အို သခင်၊ ကျွန်မနှင့် သင်တို့၏ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားမည့် မြေးသားသည် သင်စီမံထားသကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသဘောရှိသော်လည်း ကောင်းပါစေ။ သို့သော် ကျွန်မ၏ ကိုယ်ပိုင်သားအတွက်တော့—မန္တရရွတ်ဖတ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော အရှင်—စိတ်ငြိမ်သက်၍ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သော သားတစ်ယောက်ကိုသာ ကျွန်မလိုလားပါသည်»။
ऋचीक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical discernment in seeking blessings: Satyavatī accepts a potentially fierce disposition for a future grandson, but insists that her own son embody śama (calm restraint). It underscores the value placed on self-control as a foundational virtue for personal and social dharma.
In a dialogue with the sage Ṛcīka, Satyavatī responds to the outcome of a boon or arrangement affecting offspring. She consents to one line producing a fierce-tempered descendant, yet requests that the child she herself bears be of peaceful, disciplined nature, addressing Ṛcīka as the foremost among mantra-reciters.