Shloka 7
Śānti Parva Adhyāya 43 — Yudhiṣṭhira’s Stuti of Kṛṣṇa
Assembly Hymn of Many Names
शुचिश्रवा हृषीकेशो घृतार्चिहँस उच्यते । त्रिचक्षु: शम्भुरेकस्त्वं विभुर्दामोदरोडपि च
śuciśravā hṛṣīkeśo ghṛtārcihaṁsa ucyate | tricakṣuḥ śambhur ekaḥ tvaṁ vibhur dāmodaro 'pi ca ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– «သင်၏ ကီർത്തိသည် အလွန်သန့်ရှင်း၏။ သင်သည် ဟೃṣီကေရှ (Hṛṣīkeśa) — အင်္ဒြိယအားလုံး၏ အတွင်းမှ အုပ်စိုးသူ၊ လှုံ့ဆော်သူ ဖြစ်၏။ သင်သည် မီးလောင်ရာတွင် ဂhee (ဃೃತ) ကို မီးတောက်အဖြစ်ထားသော ယဇ္ဉပုရုಷလည်း ဖြစ်၏။ သင်ကို ဟံသ (Haṁsa) — အညစ်အကြေးကင်းသော အမြင့်မြတ်အာတ್ಮာ ဟုလည်း ခေါ်ကြ၏။ သင်နှင့် သမ္ဘု (Śambhu) သုံးမျက်စိရှင်သည် တစ်ပါးတည်းဖြစ်၏။ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသော အရှင်ဖြစ်သော်လည်း သင်သည် ဒာမೋದရ (Dāmodara) — ယရှိုဒါက ချည်နှောင်ခွင့်ပေးခဲ့သော ချစ်မြတ်နိုးရသူလည်း ဖြစ်၏»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the unity of the Supreme across diverse names and forms: the same Lord is the inner controller of the senses (Hṛṣīkeśa), the principle of sacrifice (yajña), the stainless transcendent Self (Haṁsa), and is non-different from Śiva (Śambhu). It also highlights a key bhakti ethic: the all-pervading God freely accepts intimacy and ‘bondage’ out of love (Dāmodara).
Within the Śānti Parva’s reflective discourse, Vaiśampāyana reports a hymn-like praise addressed to the Supreme Lord, stringing together revered epithets to affirm his purity, cosmic sovereignty, and compassionate accessibility to devotees.