Shloka 1
/ ऑपन-माज बछ। डे त्रिषष्ट्याधिकत्रिशततमो< ध्याय: उज्छ एवं शिलवृत्तिसे सिद्ध हुए पुरुषकी दिव्य गति सूर्य उवाच नैष देवोडनिलसखो नासुरो न च पन्नग: । उज्छवृत्तिव्रते सिद्धो मुनिरेष दिवं गत:
Sūrya uvāca—naiṣa devo ’nilasakho nāsuro na ca pannagaḥ | ucchiṣṭavṛttivrate siddho munir eṣa divaṃ gataḥ ||
နေမင်းက မိန့်တော်မူ၏။ “ဤသူသည် နတ်မဟုတ်၊ လေ၏မိတ်ဆွေ (အဂ္နိ) မဟုတ်၊ အသူရမဟုတ်၊ နဂါးမျိုးလည်း မဟုတ်။ ဤသူသည် ဥစ္ဆိဋ္ဌ-ဝෘတ္တိ (ကျန်ရစ်သည့်အရာများကို စုဆောင်း၍ အသက်မွေးခြင်း) ဟူသော ဝရတကို လိုက်နာကာ ပြည့်စုံသဖြင့် သီလသမာဓိ၌ အောင်မြင်သော မုနိတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ယခုကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လာသူဖြစ်၏။”
सूर्य उवाच
Educational Q&A
Spiritual attainment and a higher destiny are achieved through disciplined ethical living—here, the austere vow of ucchiṣṭa-vṛtti—rather than through birth as a god, asura, or nāga. The verse elevates restraint and right livelihood as a path to divine attainment.
Surya identifies a being who has reached heaven. He clarifies that the figure is not a deity (nor Agni as ‘friend of Wind’), not an asura, and not a serpent-being; rather, he is a human sage who became perfected through the vow of sustaining himself on gleanings/leftovers and thus attained the heavenly realm.