Shloka 44
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
न वै देयमनुक्रोशाद् दीनायाप्यपकारिणे । आप्ताचरित इत्येव धर्म इत्येव वा पुन:,“पर जो दूसरोंका बुरा करनेवाला हो वह यदि दीन हो तो भी उसे दया करके नहीं देना चाहिये। यह शिष्टोंका आचार है और यही धर्म है
na vai deyam anukrośād dīnāyāpy apakāriṇe | āptācarita ityeva dharma ityeva vā punaḥ ||
သို့ရာတွင် အခြားသူတို့ကို ထိခိုက်စေသော မကောင်းသူက ဆင်းရဲနေသည်ဟုဆိုလည်း ကရုဏာတစ်ခုတည်းကြောင့် မပေးသင့်။ ဤသည်ကား ပညာရှိတို့၏ အကျင့်အကြံဖြစ်၍ ထိုတည်းဟူသော ဓမ္မပင် ဖြစ်သည်—ပေးကမ်းခြင်းသည် သနားခြင်းတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ခွဲခြားသိမြင်မှုဖြင့် ထိန်းညှိရ၏။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Compassion alone is not a sufficient basis for charity: one should not support a harmful wrongdoer even if he appears needy. True dharma includes discriminating giving that does not enable harm.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Vyāsa states a rule about dāna (giving): the tradition of the wise forbids giving to an apakārin (one who injures others), emphasizing ethical responsibility in acts of generosity.