Shloka 3
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
ऋषयस्तु व्रतपरा: समागम्य पुरा विभुम् । धर्म पप्रच्छुरासीनमादिकाले प्रजापतिम्
ṛṣayas tu vrataparāḥ samāgamya purā vibhum | dharmaṃ papracchur āsīnam ādikāle prajāpatiṃ ||
ဗျာသက ပြောသည်—ရှေးကာလတစ်ခါတွင် သစ္စာဝတ်တရားကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသော ရှင်ရသေ့တို့သည် စုဝေးကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကြ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းအစကာလ၌ ထိုင်နေသော ပရာဇာပတိကို ‘ဓမ္မ’ အကြောင်း မေးမြန်းကြပြီး၊ လောကကို ထောက်ပံ့တည်မြဲစေသော မှန်ကန်သည့် အကျင့်စည်းကမ်း၏ အခြေခံသဘောကို ရှာဖွေကြ၏။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Dharma is presented as a primordial, world-sustaining principle worth seeking from the highest authority; disciplined seekers (ṛṣis) approach the source of creation to understand right conduct and order.
Vyāsa frames an ancient scene: vow-observant sages gather and approach Prajāpati (the progenitor), seated at the dawn of time, and ask him to explain dharma.