Shloka 20
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
दश वा वेदशास्त्रज्ञास्त्रयो वा धर्मपाठका: । यद् ब्रूयु: कार्य उत्पन्ने स धर्मो धर्मसंशये
daśa vā vedaśāstrajñās trayo vā dharmapāṭhakāḥ | yad brūyuḥ kārya utpanne sa dharmo dharmasaṃśaye ||
ဗျာသ မဟာရ္ရှီက မိန့်ကြားသည်—အမှုကိစ္စတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၍ အဘယ်အရာက ဓမ္မအမှန်ဖြစ်သည်ကို သံသယရှိလာသော်၊ အထူးသဖြင့် ပရాయရှ္စိတ္တ လိုအပ်သည့်ကိစ္စများတွင်၊ ဝေဒနှင့် သာသ္တရတို့ကို သိကျွမ်းသော ဗြာဟ္မဏ ၁၀ ယောက် သို့မဟုတ် ဓမ္မကို အမြဲတမ်း လေ့လာစိစစ်နေသော ၃ ယောက်က ဆွေးနွေးဆုံးဖြတ်၍ ပြောဆိုသမျှကို ဓမ္မဟု လက်ခံသင့်သည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
When dharma is uncertain in a real-life situation—especially regarding expiation—one should rely on a qualified collective judgment: either ten experts in Veda and śāstra, or three dedicated specialists in dharma-study. Their considered verdict is to be treated as dharma for that case.
In the Śānti Parva’s instruction on righteous conduct, Vyāsa lays down a practical rule for resolving moral-legal ambiguity: when texts or circumstances leave doubt, consult a competent council of learned Brāhmaṇas and accept their deliberated decision as the applicable dharma.