Shloka 1
अफ-४#-रा- चतुःपज्चाशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: अतिथिद्दारा स्वर्गके विभिन्न मार्गोका कथन ब्राह्मण उवाच समुत्पन्नाभिधानो5स्मि वाड्माधुर्येण तेडनघ । मित्रत्वमभिपन्नस्त्वं किंचिद् वक्ष्यामि तच्छुणु
brāhmaṇa uvāca | samutpannābhidhāno 'smi vāṅ-mādhuryena te 'nagha | mitratvam abhipannas tvaṁ kiñcid vakṣyāmi tac chṛṇu ||
ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်—“အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်၏ ချိုမြိန်သိမ်မွေ့သော စကားကို ကြားရုံဖြင့်ပင် ငါ၏နှလုံးသားသည် သင့်ပေါ်တွင် ချစ်ခင်ယုံကြည်လာပြီး မိတ်သဟာယအဖြစ် လက်ခံမိပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင့်အား အနည်းငယ် ပြောမည်—ငါ၏စကားကို နားထောင်လော့။”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of gentle, truthful, and pleasing speech: it creates trust and friendship, making moral instruction possible. Right speech (vāṅ-mādhurya) becomes a gateway to dharmic counsel.
A Brāhmaṇa addresses an unnamed interlocutor respectfully as “blameless,” saying that the person’s sweet words have inspired affection and friendship; on that basis, the Brāhmaṇa prepares to offer advice and asks the listener to pay attention.