Shloka 6
Adhyāya 352: Brāhmaṇa–Nāga Saṃvāda — Uñchavrata-niścaya
Dialogue and the Resolve to Practice Uñchavrata
उत्सगेणापवादेन ऋषिभि: कपिलादिभि: | अध्यात्मचिन्तामाश्रित्य शास्त्राण्युक्तानि भारत,भारत! कपिल आदि ऋषियोंने सामान्य और विशेषरूपमें अध्यात्म-तत्त्वका चिन्तन करके विभिन्न शास्त्रोंका प्रतिपादन किया है
utsargeṇāpavādena ṛṣibhiḥ kapilādibhiḥ | adhyātma-cintām āśritya śāstrāṇy uktāni bhārata ||
ဝိုင်သမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်။ အို ဘာရတ၊ အတွင်းအတ္တကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းကို အခြေခံ၍ ကပိလ စသည့် ရှင်ရသီတို့သည် သာသနာကျမ်းများ (śāstra) အမျိုးမျိုးကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့ကြသည်—အချို့ကို အထွေထွေသင်ခန်းစာအဖြစ်၊ အချို့ကို အထူးကိစ္စအဖြစ်—ဓမ္မကို တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းတစ်ခုတည်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ခွဲခြားသိမြင်မှုဖြင့် နားလည်စေရန် ဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
That śāstric instruction is framed through both general principles (utsarga) and qualifying exceptions (apavāda), grounded in adhyātma—inner reflection on the Self—so dharma is applied wisely and contextually.
Vaiśampāyana explains to the Bhārata listener that ancient sages, beginning with Kapila, composed diverse doctrinal systems and scriptures by reflecting on spiritual truth, presenting teachings in both broad rules and specific qualifications.