Shloka 5
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
जपन् वान्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् । सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत्
vyāsa uvāca | japan vānyatamaṃ vedaṃ yojanānāṃ śataṃ vrajet | sarvasvaṃ vā vedavide brāhmaṇāyopapādayet | athavā prāyaścittaṃ … |
ဗျာသက ဆိုသည်— «ပြင်းထန်သော ပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ ဥပမာ— ဗေဒတစ်စောင်ကို မပြတ်မနား ရွတ်ဆိုလျက် ယောဇနာတစ်ရာ ခရီးသွားခြင်း၊ သို့မဟုတ် ထိုခရီးကို ထပ်မံပြုလုပ်ခြင်း; သို့မဟုတ် ဗေဒကို အမှန်တကယ် သိမြင်တတ်သော ဗြဟ္မဏထံ မိမိပိုင်ဆိုင်သမျှကို အလုံးစုံ အပ်နှံခြင်း။ ဤသို့ ခက်ခဲသော တပသ္ယာနှင့် ပညာရှိတို့အား ရက်ရောစွာ ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်းကြောင့် နွားနှင့် ဗြဟ္မဏတို့ကို ကာကွယ်ခဲ့သူသည် ဗြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြဟ္မဏသတ်ခြင်း) အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်»။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Grave wrongdoing is addressed through rigorous self-discipline (japa and arduous travel) and through restorative generosity to genuine Vedic learning; the verse frames expiation as both inner austerity and outward restitution, especially in relation to safeguarding cows and Brahmins.
Vyāsa is describing recognized forms of prāyaścitta: reciting a Veda while undertaking long journeys and/or giving one’s wealth to a Veda-knowing Brahmin, presented as means by which a protector of cows and Brahmins can be freed from the taint of brahmahatyā.