Shloka 37
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
सावित्रीमप्यधीयीत शुचौ देशे मिताशन: । अहिंसो मन्दको<जल्पो मुच्यते सर्वकिल्बिषै:
sāvitrīm apy adhīyīta śucau deśe mitāśanaḥ | ahiṃso mandako jalpo mucyate sarvakilbiṣaiḥ ||
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– စာဝိတြီ (ဂါယတြီ) မန္တရကိုလည်း လေ့လာ၍ ရွတ်ဖတ်ရမည်။ သန့်ရှင်းသောနေရာ၌ အစားအစာကို မျှတစွာစားသောက်၍ အဟിംသာ—အကြမ်းဖက်မှုကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ကာ စကားကို ထိန်းချုပ်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ဂျပ (japa) ပြုသူသည် အပြစ်အနာအဆာအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Sacred recitation (Sāvitrī/Gāyatrī) bears fruit when supported by ethical self-discipline: purity of place, moderation in food, complete non-violence, and restrained speech. Such integrated practice leads to purification and release from sin.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vyāsa instructs on a practical means of purification: the disciplined study/japa of the Sāvitrī mantra, framed as an ethical regimen rather than mere ritual.