Shloka 37
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
षष्टिदन्तावष्टदंष्टी मेघौघसदृशस्वनौ । स्वास्यौ पृथुललाटौ च सुभ्रू सुहनुनासिकौ
ṣaṣṭidantāv aṣṭadaṃṣṭī meghaughasadṛśasvanau | svāsyau pṛthulalāṭau ca subhrū suhanunāsikau ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြောသည်– «သူတို့တွင် သွားခြောက်ဆယ်နှင့် ထင်ရှားသော အစွယ်ရှစ်ချောင်းရှိ၏။ အသံသည် မိုးတိမ်အစုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်း၍ မြည်ဟည်း၏။ မျက်နှာလှပ၊ နဖူးကျယ်၊ မျက်ခုံးကွေးညွတ်၊ မေးရိုးနှင့် နှာခေါင်းလည်း သင့်တော်လှပသဖြင့် ထူးကဲသော တောက်ပမှုသည် သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေ၏»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse supports a Shanti Parva theme: the ideal ruler or exemplary person is recognized not merely by power but by auspicious signs and dignified presence—symbolizing inner excellence, self-mastery, and fitness for dharmic leadership.
Vaiśampāyana is describing the extraordinary physical features and imposing, auspicious appearance of the subjects under discussion, emphasizing their beauty and the thunder-like depth of their voices as part of a larger portrayal of ideal qualities.