Shloka 71
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
शिपिविष्टेति चाख्यायां हीनरोमा च यो भवेत् । तेनाविष्ट तु यर्त्किंचिच्छिपिविष्टेति च स्मृत:
śipiviṣṭeti cākhyāyāṃ hīnaromā ca yo bhavet | tenāviṣṭa tu yat kiṃcit śipiviṣṭeti ca smṛtaḥ ||
ငါ့၏ «Śipiviṣṭa» ဟူသော အမည်ကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုသော်—śipi ဟူသည် ရောမမရှိသော သတ္တဝါကို ဆိုလိုပြီး viṣṭa ဟူသည် “ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်နေသော” ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်ထားသော သူကို «Śipiviṣṭa» ဟု မှတ်မိကြသည်။
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Educational Q&A
The verse teaches the idea of divine all-pervasiveness: the supreme presence is understood as pervading everything, so the divine name “Śipiviṣṭa” points to immanence rather than a limited, localized form—supporting an ethic of reverence toward the world.
A traditional etymological explanation is being given for the epithet “Śipiviṣṭa,” unpacking its components (śipi and viṣṭa) to convey that the deity is present throughout all things.