Shloka 124
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
सो&गञ्जलिप्रग्रहो भूत्वा चतुर्वक्त्रो निरुक्तग: | उवाच वचन रुद्रं लोकानामस्तु वै शिवम्
so 'ñjalipragraho bhūtvā caturvaktro niruktagaḥ | uvāca vacanaṃ rudraṃ lokānām astu vai śivam ||
လက်နှစ်ဖက်ကို အညလီဖြင့် ပူးကပ်ကာ ဂုဏ်ပြုလျက်၊ သူသည် လေးမျက်နှာပုံသဏ္ဌာန်ကို ထင်ရှားစေပြီး သတ်မှတ်ထားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ ရုဒြာအား သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် စကားတော်ဆို하였다—“လောကတို့အတွက် မင်္ဂလာ (śiva) ဖြစ်ပါစေ” ဟု။
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights devotional humility and the ethical ideal of seeking universal welfare: even in personal encounter with a deity, the prayer is directed toward auspiciousness for all worlds, not merely private gain.
Arjuna (as the speaker) describes a moment of reverence: with folded hands he assumes a four-faced form and then addresses Rudra (Śiva), uttering a benediction for the well-being and auspiciousness of all beings.