Shloka 61
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
ततस्तस्मिन् वरान् प्रीतो दत्तवानस्म्यनुत्तमान् । 'पूर्वकालमें मेरे द्वारा उत्पन्न किये गये ब्रह्माने स्वयं ही मुझ यज्ञपुरुषका यजन किया था। इससे प्रसन्न होकर मैंने उन्हें उत्तम वरदान दिये थे |। ६० ई ।।
tatas tasmin varān prīto dattavān asmy anuttamān | pūrvakāle mayotpāditena brahmaṇā svayam eva māṁ yajñapuruṣaṁ yajitaḥ | tena prīto 'haṁ tasmai varān anuttamān adadam | matputratvaṁ ca kalpādau lokādhyakṣatvam eva ca |
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «ထို့နောက် သူ့အပေါ် ကျေနပ်နှစ်သက်၍ ငါသည် မတူညီအလွန်မြတ်သော အပေးအယူများကို ပေးအပ်ခဲ့၏။ ရှေးကာလ၌ ငါမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဗြဟ္မာသည် ယဇ్ఞပုရုషဖြစ်သော ငါ့ကို ကိုယ်တိုင်ပင် ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထိုအမှုကြောင့် ငါဝမ်းမြောက်၍ အကောင်းဆုံးသော ဆုတောင်းများကို ပေးခဲ့သည်—ကပ်လ (ကမ္ဘာစက်ဝန်း) တစ်ခုစီ၏ အစတွင် ငါ့သားအဖြစ် မွေးဖွားမည်၊ လောကတို့၏ အုပ်ချုပ်သူရာထူးကိုလည်း ရရှိမည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage links rightful authority to devotion and ritual responsibility: Brahmā’s status as world-overseer is portrayed as grounded in reverence toward the sacrificial Lord and in maintaining cosmic order (maryādā).
Bhishma recounts an ancient episode in which Brahmā worshipped the Yajñapuruṣa; pleased, the deity granted Brahmā boons—especially recurring sonship at each kalpa’s start and the office of lokādhyakṣa (overseer of the worlds).