Shloka 129
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
एकान्तभावोपगत एकान्तेषु समाहित: । प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नर:
ekāntabhāvopagata ekānteṣu samāhitaḥ | prāpya śvetaṃ mahādvīpaṃ bhūtvā candraprabho naraḥ ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– တစ်ချက်တည်းသို့ စိတ်ကို စူးစိုက်သည့် အတွင်းရေးတည်ငြိမ်မှုသို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ တိတ်ဆိတ်သော နေရာများတွင် တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်လျက်၊ ထိုသူသည် အဖြူရောင် မဟာဒွီပ (Śveta) သို့ ရောက်သော် လကဲ့သို့ တောက်ပလာ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed inner absorption (ekānta-bhāva) maintained through composure and solitude (samāhita in ekānta) is presented as a direct cause of spiritual elevation—symbolized by reaching Śveta Mahādvīpa and becoming ‘moon-radiant’ (candraprabha).
Bhīṣma describes the result of a disciplined contemplative life: a person who cultivates concentrated solitude is said to reach the great ‘White Island’ and attain a luminous, exalted state, indicating proximity to a pure or divine realm.