Shloka 104
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
वराहो नरसिंहश्न॒ वामनो राम एव च । रामो दाशरथिश्रैव सात्वत: कल्किरेव च,द्विजश्रेष्ठ) हंस, कूर्म, मत्स्य, वराह, नरसिंह, वामन, परशुराम, दशरथनन्दन राम, यदुवंशी श्रीकृष्ण तथा कल्कि--ये सब मेरे अवतार हैं
varāho narasiṁhaś ca vāmano rāma eva ca | rāmo dāśarathiś caiva sātvataḥ kalkir eva ca ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «ဝရာဟ (ဝက်တော)၊ နရသിംဟ (လူ-ခြင်္သေ့)၊ ဝာမန (ပုဂ္ဂိုလ်ငယ်) နှင့် ရာမ; ဒသရထ၏ သား ရာမ၊ စာတ်ဝတ (ကృష్ణ) နှင့် ကလ္ကိပါ—ဤအရာတို့သည် ငါ၏ အဝတာရများ ဖြစ်သည်»။ ဤသင်ခန်းစာအရ အမြင့်မြတ်ဆုံးအရှင်သည် ယုဂအလိုက် သင့်တော်သော ပုံသဏ္ဍာန်များကို ဆောင်ယူကာ ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်း၍ သတ္တဝါများကို တရားမှန်သို့ ပြန်လည်ဦးတည်စေပြီး ကောင်းသူတို့ကို ကာကွယ်ကြောင်းကို အတည်ပြုသည်။
(भीष्म उवाच
Educational Q&A
That the Supreme sustains and restores dharma by manifesting in multiple avatāras appropriate to different crises and eras; divine power adapts its form to protect the righteous, restrain wrongdoing, and re-establish moral order.
In Bhishma’s instruction during the Shanti Parva, he enumerates well-known incarnations—Varaha, Narasimha, Vamana, Parashurama, Rama (son of Dasharatha), Krishna, and Kalki—presenting them as manifestations of the same divine principle active throughout time.