Shloka 65
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
महीतलादू गत: स्थान ब्रह्मण: समनन्तरम् । परां गतिमनुप्राप्त इति नैप्लेकमज्जसा
mahītalād ū gataḥ sthānaṁ brahmaṇaḥ samanantaram | parāṁ gatim anuprāpta iti naiplekam ajjasā ||
ဒေဝတော်က မိန့်တော်မူသည်– «မြေပြင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဗြဟ္မာ၏ အာသနသို့ ရောက်ရှိသွား၍ ထို့ကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော ရည်မှန်းချက်—နိုက်ပလေက—ကို အားထုတ်ပင်ပန်းမှုမရှိဘဲ ရရှိ하였다»။ ဇာတ်အကြောင်းအရာအရ ဓမ္မ၌ မလှုပ်မရှား သစ္စာတရားကို အမြဲလိုက်နာသော ဥပရိစရ မင်းသည် မြေထဲသို့ ဝင်သွားသော်လည်း «နာရာယဏ» မန္တရကို မပြတ်မနား ဂုဏ်ပြုရွတ်ဆိုကာ ပူဇော်ရေး၌ တက်ကြွနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သာသနာတော်၏ ကရုဏာကြောင့် ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြီး လူ့လောကမှ ဗြဟ္မလောကသို့ သွားကာ တည်ကြည်သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကို ရရှိ하였다။
देव उवाच
Educational Q&A
Steadfast dharma and unwavering devotion—sustained even under adverse or constricted conditions—lead to the highest destiny, and divine grace can elevate the devoted beyond apparent downfall.
The speaker (Deva) describes a devotee-king who, though having entered beneath the earth, continues worship and mantra-japa; by the Lord’s favor he is raised up, reaches Brahmā’s realm (Brahmaloka), and attains the supreme state called Naipleka.