Shloka 28
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
एकान्तभावोपगतास्ते भक्ता: पुरुषोत्तमम्
ekāntabhāvopagatās te bhaktāḥ puruṣottamam | te sthūlendriyair rahitā nirāhārā niḥśveṣṭā bhavanti | teṣāṃ śarīrāt manoharā sugandhiḥ nirgacchati | te bhagavataḥ ananyabhaktāḥ sahasrakiraṇavantaṃ sanātanadevaṃ bhagavantaṃ puruṣottamaṃ praviśanti ||
ဘီရှ္မက ဆို၏— ထိုအမြင့်ဆုံး ပုရုရှ (ပုရုရှောတ္တမ) ထံသို့ တစ်ချက်တည်းသော အထူးသစ္စာဖြင့် ဝင်ရောက်ကပ်လှမ်းသော ဘက္တိရှင်တို့သည် အကြမ်းအင်္ဒြိယ လှုပ်ရှားမှုမှ ကင်းလွတ်ကြ၏။ အစာမလိုဘဲ နေထိုင်၍ လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်မှု မရှိကြ။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ချိုမြိန်သော အနံ့သင်းသည် အစဉ်မပြတ် ထွက်ပေါ်လျက်ရှိ၏။ ထိုသို့ မယိမ်းမယိုင် တစ်ချက်တည်းသော ဘက္တိဖြင့် နောက်ဆုံး၌ အလင်းရောင် တစ်ထောင်ရောင်ခြည်တောက်ပသော အနန္တဘုရား ပုရုရှောတ္တမထံသို့ ဝင်ရောက်၍ တည်မြဲကြ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed, exclusive devotion (ekānta-bhāva, ananya-bhakti) transforms the practitioner: sensory restlessness falls away, bodily dependence diminishes, and the devotee ultimately attains union/abidance in the eternal Supreme Lord (Puruṣottama).
In Bhishma’s instruction in the Shanti Parva, he describes the marks and destiny of perfected devotees: they become still and sense-transcendent, exhibit a sanctified purity symbolized by a pleasant fragrance, and finally enter the radiant, eternal Lord Puruṣottama.