Shloka 23
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
मेरोरुत्तरभागे तु क्षीरोदस्यानुकूलतः । स देशो यत्र नस्तप्तं तप: परमदारुणम्
meror uttarabhāge tu kṣīrodasyānukūlataḥ | sa deśo yatra nas taptaṁ tapaḥ paramadāruṇam ||
ဘိဿမက ပြောသည်– «မေရုတောင်၏ မြောက်ဘက်အစွန်းတွင်၊ နို့ပင်လယ် (Kṣīrasāgara) ၏ ကမ်းနားတလျှောက် သန့်ရှင်းသော ဒေသတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာကို တစ်ခါက ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်းကာ သစ်တုံးကဲ့သို့ ခြေတစ်ဖက်ပေါ်တွင် ထောင်နှစ်တိုင်တိုင် ရပ်တည်၍ အလွန်ခက်ခဲသော ပင်ပန်းမှုကို ခံယူခဲ့ကြသည်—ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်၊ အစဉ်တည်၍ ဆုတောင်းပေးသနားတတ်သော နတ်တို့၏ နတ်တော် နာရာယဏကို မြင်တွေ့လိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse elevates disciplined austerity (tapas) and single-pointed intent as a means of spiritual attainment, presenting divine vision as the fruit of sustained self-control rather than worldly gain.
Bhishma describes a sacred place near Mount Meru and the Ocean of Milk where “we” performed extremely severe penance for a thousand years, aiming to obtain the sight of the eternal, boon-giving Lord Narayana.