Shloka 3
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
पूजां गुरूणां सततं करोमि परस्य गुहां न तु भिन्नपूर्वम् । वेदा: स्वधीता मम लोकनाथ तप्तं तपो नानृतमुक्तपूर्वम्
Nārada uvāca: pūjāṃ gurūṇāṃ satataṃ karomi parasya guhāṃ na tu bhinnapūrvam | vedāḥ svadhītā mama lokanātha taptaṃ tapo nānṛtam uktapūrvam ||
နာရဒက ပြောသည်— “လောကနာထ၊ ကျွန်ုပ်သည် ဆရာအရှင်တို့ကို အမြဲတမ်း ရိုသေကန်တော့ပါ၏။ အခြားသူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ လူရှေ့တွင် မဖော်ပြခဲ့ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ဝေဒများကို စည်းကမ်းတကျ သင်ကြားဖတ်ရှုကာ၊ တပသ (အာစကေတ) ကို ကျင့်သုံးခဲ့ပြီး၊ မုသာစကားကို မည်သည့်အခါမျှ မပြောခဲ့ပါ” ဟု။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse presents a compact ethical self-account: reverence to teachers, guarding others’ confidences, disciplined Vedic study, austerity, and unwavering truthfulness—virtues that together define trustworthy dharmic conduct.
Nārada addresses a revered ‘Lord of the worlds’ and lists his own vows and practices as credentials—asserting moral reliability and spiritual discipline while speaking within the Shānti Parva’s reflective, instruction-centered setting.