Shloka 26
पितृयज्ञे नारायणतत्त्वम् — The Nārāyaṇa Grounding of Ancestral Offerings
सोअन्तरिक्षं महीं चैव सशैलवनकाननाम् । विलोकयामास तदा सरांसि सरितस्तथा,आकाश, पर्वत, वन और काननोंसहित पृथ्वी एवं सरोवरों और सरिताओंकी ओर भी उन्होंने दृष्टि डाली
so 'ntarikṣaṃ mahīṃ caiva saśailavanakānanām | vilokayāmāsa tadā sarāṃsi saritas tathā ||
ထို့နောက် သုကသည် အာကာသအလယ်ပိုင်းနှင့် မြေပြင်ကိုလည်း—တောင်တန်းများ၊ တောအုပ်များ၊ တောကွင်းများနှင့်တကွ—လှည့်ကြည့်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် ရေကန်များနှင့် စီးဆင်းနေသော မြစ်ချောင်းများကိုလည်း ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် သဘာဝလောကကို တစ်စုတစ်စည်းတည်းအဖြစ် စူးစမ်းသဘောထားဖြင့် ကြည့်မြင်သည့် အလုံးစုံလွှမ်းခြုံသော ဒဿနကို ဖော်ပြကာ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်မဟုတ်ဘဲ ကင်းလွတ်ခြင်းနှင့် ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်သည်။
शुक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a contemplative, panoramic seeing of the world—sky, earth, mountains, forests, lakes, and rivers—suggesting a mind trained to observe without grasping, a foundation for peace (śānti) and renunciant discernment.
Śuka narrates that the person in focus (contextually, a sage-like figure) surveys the entire landscape—mid-air and earth with its natural features—indicating a moment of reflective observation rather than action.