Shloka 57
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
अतो मे रोचते गन्तुमादित्यं दीप्ततेजसम् । अत्र वत्स्यामि दुर्धर्षो नि:ःशड्केनान्तरात्मना
ato me rocate gantum ādityaṁ dīptatejasam | atra vatsyāmi durdharṣo niḥśaṅkenāntarātmanā ||
ထို့ကြောင့် တောက်ပသော တေဇရှိသည့် နေမဏ္ဍလသို့ သွားရခြင်းကို ငါနှစ်သက်သည်။ ထိုနေရာ၌ ငါသည် စိတ်အတွင်း၌ မစိုးရိမ် မကြောက်ရွံ့ဘဲ နေထိုင်မည်။ မည်သူမဆို ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲမည်၊ ငါ့ကို အနိုင်ယူရန်လည်း ခက်ခဲမည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes inner fearlessness and self-assurance grounded in one’s inward resolve: when the mind is free from doubt and fear, one becomes ‘durdharṣa’—difficult to overpower—because stability of the inner self is a source of strength.
Nārada declares his intention to go to the radiant sphere of the Sun (Āditya) and live there. He presents this as a deliberate choice of abode, stating that in that realm he will dwell with a fearless inner heart and be difficult for others to defeat.