Shloka 33
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
के वा भुवि चिकित्सन्ते रोगार्तान् मृगपक्षिण: । श्वापदानि दरिद्रांक्ष प्रायो नार्ता भवन्ति ते
ke vā bhuvi cikitsante rogārtān mṛgapakṣiṇaḥ | śvāpādāni daridrāṃkṣa prāyo nārtā bhavanti te ||
နာရဒက ဆို၏— «ဤမြေပြင်ပေါ်၌ တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်တို့အနက် နာကျင်ဒုက္ခရောက်သူတို့ကို မည်သူက ကုသပေးမည်နည်း။ သို့ရာတွင် အလောင်းစားသတ္တဝါတို့သည်၊ အို မျက်စိဆင်းရဲသူရေ၊ အများအားဖြင့် မနာမကျင်ကြ—သူတို့တွင် ရောဂါဟူသည် မရှိသလောက်ပင်»။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the uneven distribution of suffering in the world: humans seek healing and care for the sick, but wild creatures often lack such support—yet some (like scavengers/predators) seem largely free from illness. It prompts reflection on the mystery of suffering and the ethical impulse to provide care where it is absent.
Nārada is speaking in a reflective, didactic mode within Śānti Parva, using observations about animals, birds, and scavenging beasts to make a point about illness, vulnerability, and the conditions of living beings in the world.