Shloka 21
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
निरामिषा न शोचन्ति त्यजेदामिषमात्मन: । परित्यज्यामिषं सौम्य दुःखतापाद् विमोक्ष्यसे
nirāmiṣā na śocanti tyajed āmiṣam ātmanaḥ | parityajyāmiṣaṃ saumya duḥkhatāpād vimokṣyase ||
နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– «အာရုံဝတ္ထုတို့ကို မလိုလားမတောင့်တသူတို့သည် ဝမ်းနည်းခြင်းသို့ မကျရောက်ကြ။ ထို့ကြောင့် လူသည် မိမိအတွင်းမှ ပျော်ရွှင်မှုအပေါ်ကပ်လျက်မှုကို စွန့်ပစ်သင့်၏။ အေးမြသူရေ၊ ထိုပျော်ရွှင်မှုတို့ကို စွန့်လွှတ်လျှင် သင်သည် ဒုက္ခနှင့် စိတ်ပူပန်မှုမှ လွတ်မြောက်မည်»။
नारद उवाच
Educational Q&A
Grief is sustained by attachment to sense-pleasures; by renouncing craving for enjoyment (āmiṣa/bhoga) one becomes free from sorrow and mental heat (tāpa).
Nārada addresses a listener (saumya) in an instructive passage of the Śānti Parva, urging inner renunciation of enticing pleasures as a practical means to overcome suffering.