Shloka 16
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
आत्मभूतैरतदभूत: सह चैव विनैव च । स विमुक्तः परं श्रेयो नचिरेणाधितिष्ठति
ātmabhūtair atadbhūtaḥ saha caiva vinaiva ca | sa vimuktaḥ paraṃ śreyo na cireṇādhitiṣṭhati ||
နာရဒက ဆို၏— အတ္တဟု ထင်မြင်ရသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အင်္ဒြိယတို့အကြား နေထိုင်သော်လည်း ထိုတို့နှင့် တစ်သားတည်း မဖြစ်ဘဲ—အတူရှိသော်လည်း ကွဲပြားနေသူ—ထိုသူသည် အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သူ ဖြစ်၏။ အင်္ဒြိယတို့ကို ချုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး အရာဝတ္ထုတို့အကြား မကပ်မငြိဘဲ လှုပ်ရှားသူသည် မကြာမီ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုး၌ တည်နေရာရ၏။
नारद उवाच
Educational Q&A
Liberation arises from non-identification: even while the body and senses function, one should not take them to be the self. With controlled senses and non-attachment to objects, one quickly attains the highest good.
In Śānti Parva’s instruction on peace and liberation, Nārada describes the mark of a liberated person: living amid embodied life yet remaining inwardly separate from the body-sense complex, and thus swiftly reaching supreme welfare.