Shloka 11
Nāmānirukta of Nārāyaṇa (Keśava–Viṣṇu–Vāsudeva) and the Rudra–Nārāyaṇa Unity Theme
त॑ ददर्शाश्रमपदे नारद: सुमहातपा: । अथैनमब्रवीत् काले मथुराक्षरया गिरा,उसी समय महातपस्वी नारदजी उस आश्रमपर पधारकर व्यासजीसे मिले और मधुर अक्षरोंसे युक्त मीठी वाणीमें उनसे इस प्रकार बोले--
taṁ dadarśāśramapade nāradaḥ sumahātapāḥ | athainam abravīt kāle madhurākṣarayā girā ||
ထို့နောက် မဟာတပသ နာရဒသည် အာရှ్రమ၌ သူ့ကို တွေ့မြင်하였다။ သင့်တော်သော အချိန်၌ပင် နူးညံ့သော အသံဖြင့် ချိုမြိန်စွာ ရွေးချယ်ထားသော စကားလုံးများကို သုံးကာ သူ့အား ပြောဆို하였다—ဤသို့ဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အချိန်ကိုက်မှုဖြင့် ဖွဲ့ထားသော အကြံပေးစကားသည် စတင်လေ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical communication: counsel should be offered at the proper time (kāle) and with gentle, well-chosen words (madhurākṣarayā girā), reflecting dharmic restraint and respect.
Nārada arrives at a hermitage and sees the person there (understood in the Gītā Press gloss as Vyāsa). He then begins to speak to him, setting up the next instruction or message.